Mity żywieniowe

Czy gluten szkodzi każdemu: co mówią badania poza celiakią

Czy gluten szkodzi każdemu? Celiakia, nadwrażliwość na gluten i badania u osób bez celiakii. Werdykt: NIE DZIAŁA jako teza o szkodliwości dla wszystkich.

Mąka na drewnianej łyżce, kłosy pszenicy i bochenek chleba: czy gluten szkodzi

Czy gluten szkodzi każdemu? Wiele osób słyszy, że dieta bezglutenowa jest zdrowsza dla wszystkich. Zastanawiasz się pewnie, czy ta rada dotyczy także ciebie.

Czy odstawianie glutenu na zapas ma sens? Sprawdziłam, co mówią badania, a werdykt podaję na końcu. Jeśli masz niepokojące objawy, zgłoś się do lekarza i nie odstawiaj glutenu na własną rękę.

Czy gluten szkodzi: gluten co to i uczulenie na gluten

Gluten co to? To grupa białek obecnych w pszenicy, życie i jęczmieniu. Odpowiedź na pytanie, czy gluten szkodzi, zależy od rodzaju reakcji organizmu. W nomenklaturze naukowej wyróżnia się reakcję alergiczną, czyli alergię na pszenicę, reakcję autoimmunologiczną, obejmującą celiakię, opryszczkowate zapalenie skóry i ataksję glutenową, oraz prawdopodobnie immunologiczną nadwrażliwość na gluten. Tę klasyfikację opisuje konsensus ekspertów z 2012 roku, który zaznacza też, że na diecie bezglutenowej jest prawdopodobnie znacznie więcej osób, niż wynikałoby z liczby chorych na celiakię. Badanie w PubMed, PMID 22313950

Pole dojrzałej pszenicy: zboże jako źródło glutenu, gluten co to jest

Określenie „nietolerancja glutenu” bywa używane potocznie dla różnych problemów. W praktyce trzeba rozróżnić celiakię, alergię na pszenicę, czasem nazywaną uczuleniem na gluten, oraz nieceliakalną nadwrażliwość na gluten (NCGS). Każda z tych sytuacji ma inne rozpoznanie i inne dowody, a samo przekonanie o uczuleniu na gluten nie potwierdza żadnego z nich. Oddzielne pytanie brzmi, czy gluten szkodzi zdrowym osobom. Odpowiedzi na nie dostarczają badania osób bez celiakii.

Celiakia: ilu osobom gluten szkodzi na pewno

Celiakia to trwała choroba autoimmunologiczna wywołana glutenem. Powoduje uszkodzenie jelita cienkiego, a jej objawy mogą być bardzo zróżnicowane i obejmować różne układy organizmu. Leczenie celiakii polega na ścisłej, dożywotniej diecie bezglutenowej prowadzonej z kontrolą lekarską; większość chorych dobrze na nią reaguje. Badanie w PubMed, PMID 36602836

Metaanaliza 96 prac oszacowała częstość celiakii na 1,4% według obecności przeciwciał, w grupie 275 818 osób, oraz 0,7% według biopsji, w grupie 138 792 osób. W Europie oszacowanie wyniosło 0,8%; celiakia była częstsza u dzieci niż u dorosłych, 0,9% wobec 0,5%, oraz u kobiet niż u mężczyzn, 0,6% wobec 0,4%. Wyniki różniły się między regionami, a autorzy wskazali potrzebę dalszych badań populacyjnych. Badanie w PubMed, PMID 29551598

Celiakię rozpoznaje się najczęściej na podstawie badań krwi i biopsji jelita cienkiego. Strona NIDDK o diagnostyce celiakii podaje, że lekarze nie zalecają rozpoczynania diety bezglutenowej przed diagnostyką, ponieważ może wpłynąć na jej wyniki. Jeśli podejrzewasz celiakię, omów badania z lekarzem przed zmianą diety.

Nietolerancja glutenu bez celiakii: nadwrażliwość na gluten, efekt nocebo i badania z randomizacją

Nieceliakalna nadwrażliwość na gluten oznacza zgłaszane dolegliwości po spożyciu glutenu, gdy nie stwierdzono celiakii ani alergii na pszenicę. Przegląd systematyczny i metaanaliza 25 badań obejmujących 49 476 osób z 16 krajów oszacowały częstość deklarowanej nadwrażliwości na gluten lub pszenicę na 10,3%. Wśród osób ją deklarujących częste były wzdęcia (71,0%), dyskomfort brzucha (46,0%), ból brzucha (36,0%) i zmęczenie (32,1%); występował też związek z zespołem jelita drażliwego (IBS), czyli nawracającymi dolegliwościami jelitowymi, OR 4,78. Są to dane o deklarowanej nadwrażliwości, a związki nie dowodzą przyczyny. Badanie w PubMed, PMID 41151790

Przekrojony chleb na zakwasie z miękiszem na desce: pieczywo pszenne zawiera gluten

W badaniu z randomizacją uczestników losowo przydziela się do spożywania badanego składnika albo placebo, czyli kontroli bez tego składnika. W podwójnie ślepej próbie ani uczestnik, ani badacze oceniający wyniki nie wiedzą, kto otrzymuje gluten. Badanie z 2011 roku objęło 34 osoby z IBS bez celiakii, których objawy były kontrolowane na diecie bezglutenowej. Po porównaniu glutenu z placebo 68% osób w grupie glutenowej i 40% w grupie placebo zgłosiło, że objawy nie są dobrze kontrolowane. Wynik wspiera możliwość reakcji u części osób, ale badanie było małe i dotyczyło osób z IBS. Badanie w PubMed, PMID 21224837

Inne badanie z randomizacją objęło 37 osób z IBS i deklarowaną nadwrażliwością na gluten, bez celiakii. Po ograniczeniu FODMAP, czyli fermentujących węglowodanów słabo wchłanianych w jelicie, objawy nasilały się podobnie po glutenie i białku serwatki; efekt swoisty dla glutenu wystąpił u 8% uczestników. W ponownej próbie 22 osób wyniku swoistego dla glutenu nie powtórzono. Badanie w PubMed, PMID 23648697

Badanie z 2024 roku z oczekiwaniem glutenu objęło 84 osoby z deklarowaną nadwrażliwością, bez celiakii i alergii na pszenicę; przydzielono je do czterech grup; w analizie uwzględniono 83 osoby, większość stanowiły kobiety. Największy średni wynik objawów w skali wzrokowej odnotowano przy oczekiwaniu glutenu i faktycznym glutenie, 16,6 mm; przy glutenie bez oczekiwania wynik wynosił 6,9 mm, a bez oczekiwania i bez glutenu 7,4 mm. Efekt nocebo oznacza pogorszenie samopoczucia wynikające z oczekiwania, że coś zaszkodzi. Wynik pokazuje znaczenie oczekiwań, ale dodatkowego wpływu glutenu nie można wykluczyć. Wśród źródeł finansowania wymieniono podmioty z branży piekarskiej i zbożowej. Badanie w PubMed, PMID 38040019

BadanieKogo dotyczyWynik
Biesiekierski 201134 osoby z IBS, do 6 tygodniGorsza kontrola objawów: 68% przy glutenie, 40% przy placebo
Biesiekierski 201337 osób z IBS po diecie niskiej w FODMAPEfekt swoisty dla glutenu u 8%
de Graaf 202483 osoby z deklarowaną nadwrażliwością16,6 mm przy oczekiwaniu i glutenie, 6,9 mm przy samym glutenie
Shiha 202549 476 osób, 25 badańDeklarowana nadwrażliwość u 10,3%, związek z IBS (OR 4,78)

Wyniki badań nie są jednoznaczne, a część objawów może wiązać się z oczekiwaniami.

Dieta bezglutenowa u zdrowych: serce, sport i minusy

Badanie kohortowe Lebwohla z 2017 roku, czyli badanie obserwacyjne, objęło 110 017 osób bez celiakii, 64 714 kobiet i 45 303 mężczyzn, obserwowanych przez 26 lat. W porównaniu z osobami o najniższym spożyciu glutenu osoby z najwyższej piątej części miały podobne ryzyko choroby wieńcowej: HR 0,95. Uczestnikami byli pracownicy ochrony zdrowia w USA, a spożycie glutenu oszacowano z kwestionariusza żywieniowego, więc badanie nie dowodzi przyczyny. Nie wykazało związku długotrwałego spożycia glutenu z chorobą wieńcową. Badanie w PubMed, PMID 28465308

Pokrojona ciabatta z rozmarynem i oliwą: pieczywo z glutenem a dieta bezglutenowa u zdrowych osób

Gluten a sport: badanie z randomizacją objęło 13 kolarzy wytrzymałościowych bez celiakii. Po 7 dniach diety bezglutenowej albo diety zawierającej 16 g glutenu dziennie wynik testu czasowego wyniósł odpowiednio 245,0 ± 54,6 kJ i 245,4 ± 53,4 kJ; różnica nie była istotna. Objawy żołądkowo-jelitowe, samopoczucie oraz wybrane wskaźniki uszkodzenia jelit i zapalenia także nie różniły się. Mała grupa i krótki czas badania ograniczają wnioski do badanych sportowców i warunków. Badanie w PubMed, PMID 25970665

Te wyniki nie wspierają tezy, że gluten szkodzi każdej zdrowej osobie. Nie uzasadniają też diety bezglutenowej jako sposobu na poprawę zdrowia serca czy wyników sportowych. Autorzy przeglądu oceniają dowody na korzyści takiej diety poza celiakią jako słabe i wskazują potencjalne szkody fizyczne oraz psychologiczne związane z unikaniem glutenu. Badanie w PubMed, PMID 31102129

Dla kogo objawy nietolerancji glutenu mają znaczenie, a komu nie polecam diety bezglutenowej

Dieta bezglutenowa ma uzasadnienie u osób z rozpoznaną celiakią; przy alergii na pszenicę postępowanie powinno wynikać z oceny lekarskiej. U części osób może być rozważana także nieceliakalna nadwrażliwość na gluten, po diagnostyce i pod kontrolą lekarza. Objawy nietolerancji glutenu same nie potwierdzają żadnego z tych rozpoznań, a nieceliakalna nadwrażliwość nie ma swoistego biomarkera. Badanie w PubMed, PMID 26096570

Zdrowym osobom bez rozpoznania nie polecam diety bezglutenowej jako sposobu na poprawę wyników sportowych lub zdrowia. Jeśli masz objawy ze strony przewodu pokarmowego, skonsultuj je z lekarzem i nie odstawiaj glutenu przed badaniami w kierunku celiakii. Podobne pytanie, czy dieta dopasowana do cech organizmu ma poparcie w badaniach, sprawdziłam w tekście o diecie grupy krwi. Jeśli zastanawiasz się nad innymi modnymi dietami, w tekście o detoksie organizmu opisałam, co na ich temat mówią badania.

Werdykt

Werdykt: NIE DZIAŁA teza, że gluten szkodzi każdemu. U osób bez celiakii badania nie wykazują stałego, swoistego działania glutenu ani szkód dla serca czy wyników kolarzy. Ten werdykt nie dotyczy osób z celiakią, u których gluten wymaga ścisłego unikania.

Często zadawane pytania

Czy gluten szkodzi zdrowym osobom?

W badaniu kohortowym obejmującym ponad 110 tysięcy osób bez celiakii, obserwowanych przez 26 lat, wyższe spożycie glutenu nie wiązało się z chorobą wieńcową (HR 0,95). W badaniu z randomizacją 13 kolarzy po 7 dniach diety z glutenem i bez glutenu osiągnęło podobny wynik testu czasowego. To badania na zdrowych dorosłych; nie dotyczą osób z celiakią, a objawy należy skonsultować z lekarzem.

Jakie są objawy nietolerancji glutenu i jak ją potwierdzić?

U osób deklarujących nadwrażliwość najczęściej zgłaszano wzdęcia (71,0%), dyskomfort brzucha (46,0%), ból brzucha (36,0%) i zmęczenie (32,1%), ale te objawy nie odróżniają celiakii od innych problemów. Celiakię rozpoznaje się na podstawie badań krwi i biopsji jelita cienkiego; lekarze nie zalecają odstawiania glutenu przed badaniami. Nieceliakalna nadwrażliwość nie ma biomarkera, a eksperci opisują próbę prowokacji glutenem po okresie diety.

Czy dieta bezglutenowa poprawia wyniki sportowe?

W badaniu z randomizacją 13 kolarzy wytrzymałościowych bez celiakii 7 dni diety bezglutenowej nie zmieniło wyniku testu czasowego (245,4 vs 245,0 kJ), objawów żołądkowo-jelitowych ani wybranych markerów zapalenia. Autorzy przeglądu oceniają dowody na korzyści z takiej diety poza celiakią jako słabe. Badanie było małe i krótkie, więc nie rozstrzyga o dłuższej diecie.